Arazoğlu webloguna xoş gəlmisiniz!!! آرازاوغلو وئبلوگونا خوش گلميسينيز

Qarabağın göylərində
Qaxıb-enir bəmdən-zilə,
zildən-bəmə
Anaların fəryad səsi.
Qarabağın şikəstəsi.
Mən haraya gəlmişəm...

Gecə-gündüz
əllərində lopa çıraq,
dağ başında “oğul” deyib
hay vuraraq
yol gözləyən anaların
səbri sona yetir, tanrım!
Mən imdada gəlmişəm...

Əsir düşən oğulların;
Gəlinlərin, qızların
Haçan geri dönəcəyi bilinməyir.
Yağıların qapısında düşüb qalan anaların
“Ver balamın meyidini”
yalvarışı, hayqırtısı kəsilməyir.
Mən fəryada gəlmişəm...

Qarabağdan Qarabağa sərhədlər var, keçilməz,
Vətənimdən Vətənimə məftillər var; aşılmaz,
Torpağımdan torpağıma dirəklər var; uçulmaz...
Sərhədləri aşıb keçib,
düşmənimi basıb keçib,
Mən savaşa gəlmişəm...

Xan qızıyam; dözmür ürək;
Dözmür daha
Bu zülümə; bu ahlara.
Vətənimin bir parçası adından,
Torpağımın bir tikəsi adından;
Əsir Qarabağın qara bağrından;
Üzeyirin, Bülbülün, Xanın adından
bağrım başı yana-yana
Mən üsyana gəlmişəm...

Topxanada top-tüfənglər açılandan
Daha açmır xarı bülbül.
Gözlərində yaş quruyan
Analar tək,
Suyu yoxa çıxıb İsa bulağının.
Cıdır düzünün köksünə
Dağ çəkilib çalın-çarpaz.

Gözləri yollarda qalıb.
Üzeyirin musiqisi batıb yasa,
Cabbar ağı deyir
Şikəstənin yerinə gündüz-gecə.
Bülbül dara çəkib özünü zənguləsində...
Xanın səsi batıb Şuşa əldən gedəni.
Vaqifin məqbərəsinin
təpəsindən tüstü qalxır...

Şuşa qalasında daş üstdə daş qalmadı;
Azıx mağarasında ulumuzdan iz qalmadı.
Nə bir ocaq; bir ev qaldı Xocalıda;
Nə kök qaldı; nə soy qaldı Xocalıda.
Bir gecədə yoxa çıxdı
Qədim bir yurd;
Bir nəsil,
Bir soy...
Verin mənə bir gecənin hesabını!
Verin mənə bir nəsilin hesabını!
Verin mənə Xocalının hesabını!!!
Verin mənə Qarabağın hesabını!

Ölülərə vətən gərək deyilmi bəs?
Şəhidlərə məzar gərək deyilmi bəs?
Məzarlar da şəhidlərin bədəni tək
dəlik-deşik; namərd düşmən gülləsindən.
Qəbirlərə damla-damla axan; sızan
Şəhid qanı qurumayır.
Məzarında saçın yolur analar.
Ataların başdaşları
əyilib dərd əlindən.
Başını qaldırıb baxa bilmir
kimsəyə xəcalətdən.
Gözlərinin önündə
bacıları zorlanan qardaşların
Məzarda bağrı çatlayıb;
ardan, namusdan; qeyrətdən...
Cadar-cadar, çat-çat olub qəbirləri..

Hardasınız ey dirilər!!!
Ey canlılar!
Ölülər tab gətirməyir, siz necə tablaşırsınız?
Deyin; belə rəzalətlə siz necə barışırsınız?..
Siz bu dağı unutsaz da,
Təbriz kimi, Dərbənd kimi,
İrəvan, Zəngəzur kimi
Qarabağdan əl çəksəz də,
Qarabağdan göz çəksəz də
Şəhidlər əl çəkməyəcək.
Ot yerinə, gül yerinə qılınc bitir qəbirlərdən.
Qalxıb sarılacaqlar bir gün!!!
Unutmayın,
Ölülərin qiyamı yaman olur!
Şəhidlərin qisası yaman olur!

Hardasınız Cavanşirlər!
Hardasınız Koroğlular!
Hardasınız Babəklərim;
Nəbilərim!
Hardasınız igidlərim;
Nərlərim!!!
El-oba od tutub yanır,
Bu el sizi bağışlamaz!
Yağıların tapdağında
fəryad çəkir torpağımız
Torpaq sizi bağışlamaz!

Tarix bizim, haqq bizimdir,
Haqq sizi bağışlamaz!
Tarix sizi bağışlamaz!

natəvan qarabağ fəryad